ماسیمو سراتو

Serato, Massimo

بازیگر (1917، ادرتسو- ایتالیا؛ 1989)

با نام جوزپه سگاتو به دنیا آمد. از ابتدای دهه ی 1940 وارد سینما شد. اوج کارش تا سال های میانی دهه ی 1960 بود و اغلب در فیلم های تاریخی حماسی بازی می کرد. به یاد ماندنی ترین نقش هایش «الکساندر دومای پسر» در لاتراویتا، «دوک آراگون» در لوکرس بورژیا، «سانچز» در مایای برهنه و «کاردینال ریشلیو» در رازدار تانیان بودند.

از فیلم ها:

1940- بازرس وارگاس (فرانچولینی)؛ 1941- دنیای کوچک کهنه (سولداتی)؛ 1942- جاکوموی آرمان گرا (لاتوادا)؛ 1947- خورشید هم چنان می دمد (رگانو)، خانمی با گل های کاملیا/ لاتراویتا (گالونه)؛ 1949- جاده ی تاریک (سالکو)؛ 1950- یکشنبه ی ماه اوت (امر)، دزد ونیز (برام)؛ 1951- کنت سینت المو (برینیونه)؛ 1952- لوکرس بورژیا (کریستیان- ژاک)، تاجر ونیزی (بیلون)؛ 1954- مادام دوباری (کریستیان- ژاک)؛ 1958- دشمن خاموش (فرچایلد)؛ 1960- داود و جلیات (پوتیه)، ونوس دزدان دریایی (کوستا)؛ 1961- کنستانتین کبیر/ کنستانتین و صلیب (د فلیچه)؛ 1962- راز دار تانیان (مارچلینی)؛ 1963- 55 روز در پکن (ن. ری)؛ 1964- ماسیست در دربار فرمانروا (بوچا)؛ 1965- دهمین قربانی (ا. پتری)؛ 1966- تبهکاران کهکشان (مارگریتی)؛ 1969- کامیل 2000 (متسگر)؛ 1970- قماربازان (وینستن)؛ 1973- حالا نگاه نکن (روگ)؛ 1982- نانا (ولمن)؛ 1986- رستگاری بخش (ر. یانگ).